Čedo Kisić

Esejist, putopisac, pozorišni i književni kritičar i publicist. Gimnaziju pohađao u Trebinju i Mostaru, završio Višu pedagošku školu u Sarajevu i apsolvirao jugoslovenske književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Na Institutu društvenih nauka u Beogradu diplomirao filozofiju i estetiku. U međuvremenu bio je nastavnik gimnazije u Ljubuškam, rukovodilac Odjeljenja za izdavačku djelatnost Poleta i instruktor u Ministarstvu prosvjete BiH u Sarajevu. Bavio se profesionalno novinarstvom: od 1951-1953. radio u Kulturnoj rubrici Borbe, zatim je u Sarajevu urednik Kulturne rubrike i nedjeljnog izdanja Oslobođenja da bi u dužem vremenskom periodu bio njegov stalni ili specijaloi dopisnik iz Francuske, Egipta, SSSR, afričkih zemalja, Švedske i Italije. Zatim je pomoćnik glavnog i odgovornog urednika Oslobođenja; bio je predsjednik Udruženja novinara BiH. Izvjesno vrijeme proveo je u Varšavi kao savjetnik za kulturu i nauku pri našoj ambasadi u Poljskoj. Od 1968. do 1982. nalazi se u Odjeku vršeći funkcije glavnog i odgovornog urednika, a potom i direktora. Bio je direktor Instituta za proučavanje nacionalnih odnosa u Sarajevu. Objavio niz radova iz oblasti stilistike, kao i književnih i pozorišnih recenzija. Dobitnik je Dvadesetsedmojulske nagrade SR BiH (1972.) i Šestoaprilsike nagrade grada Sarajeva (1965.) i nosilac je Ordena rada sa zlatnim vijencem.

Objavljena djela

Proza:

SENA, NEVA, NIL, 1961.

Eseji i kritike:

O KNJIŽEVNOM IZRAZU, 1950.

PRED SVOJIM VREMENOM, 1965.